the consequences of anger ಕೋಪ - ಕಾಳಯಕ್ಷಿನಿ

                                 ಕೋಪ - ಕಾಳಯಕ್ಷಿನಿ

ಬನಾರಸ್ನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು. ಆತನ ಮರಣದ ನಂತರ ಆತನ ಆಸ್ತಿಯು ಆತನ ಪತ್ನಿಗೆ ಹಾಗು ಪುತ್ರನಿಗೆ ದೊರೆಯಿತು. ಕೆಲಕಾಲದ ನಂತರ ತಾಯಿಯು ಪುತ್ರನಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೋ ಎಂದು ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟಳು. ಆದರೆ ಆತನು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು. ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಆಕೆ ಇರುವವರೆಗೂ ತಾನೇ ಸಲಹುವೇ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ತಾಯಿಯು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಳು. ಆಕೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ ಆತನು ಗೃಹಸ್ಥನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿರಬೇಕೆಂಬುದಾಗಿತ್ತು. ತುಂಬಾ ಒತ್ತಾಯದ ನಂತರ ಪುತ್ರನು ಶಾಂತನಾದನು. ಅದು ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಸೂಚಕ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಸೂಕ್ತ ವಧುವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಆಗ ಆಕೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಲು. ವಧುವು ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಭಾರಿ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಂದ ಮದುವೆಯಾಯಿತು.
ಕಾಲವು ಸರಿದು ಹೋದರೂ ಆ ವಧುವಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯುವಕನ ತಾಯಿಯು ವಂಶಾಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದು ವಧುವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಗನಲ್ಲಿ ಮೂರುಬಾರಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದಳು. ಆದರೆ ಆತನು ಆ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನು ಮೂರುಬಾರಿಯು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು. ಈ ಸಂವಾದವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ವಧುವು ತನ್ನ ಪತಿಯು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮಾತನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ ಅವಿಧೇಯನಾಗಿರಬಾರದು ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ ಸ್ವಯಂ ಆಕೆಯೇ ಹೊಸ ವಧುವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ನಂತರ ಮೊದಲ ಪತ್ನಿಯ ಆಯ್ಕೆಯಂತೆಯೇ ಇನ್ನೊಂದು ಯುವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ವಿವಾಹವಾಯಿತು.
ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ ಮೊದಲ ಪತ್ನಿಯು ಈ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸಿದಳು: ದ್ವಿತೀಯ ಪತ್ನಿಯು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮವಿತ್ತರೆ ಆಕೆಯೇ ಕುಟುಂಬದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥಳಾಗುವಳು, ಆದ್ದರಿಂದ ಮಗುವಿನ ಜನ್ಮವನ್ನು ನಿರೋಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸಿದಳು. ಆಗ ಆಕೆಯು ನೂತನ ವಧುವಿಗೆ ಗಭರ್ಿಣಿಯಾದಾಗ ತಿಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಹಾಗೆಯೇ ಆಕೆಗೆ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿದಾಗ ಆಕೆಯು ಸೂಚಿಸಿದಳು. ಮೊದಲ ಪತ್ನಿಯು ಆಗ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಔಷಧ ಬೆರೆಸಿ ದ್ವಿತೀಯ ಪತ್ನಿಗೆ ನೀಡಿದಾಗ ಆಕೆಯು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಔಷಧಿ ಸೇವಿಸಿ ಗರ್ಭಪಾತವಾಯಿತು. ದ್ವಿತೀಯ ಬಾರಿಯು ಸಹಾ ಹಾಗೆ ಆಯಿತು. ಆಗ ನೆರೆಹೊರೆಯ ಒಬ್ಬಳು ದ್ವಿತೀಯ ಪತ್ನಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಆಕೆಯು ನಡೆದುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಳು. ಆ ನೆರೆಯವಳು ಆಗ ಈ ರೀತಿ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಹೇಳಿದಳು. ಗಭರ್ಿಣಿಯಾದರೆ ಅದನ್ನು ಮೊದಲ ಪತ್ನಿಗೆ ತಿಳಿಸದಿರುವಂತೆ ಹೇಳಿದಳು. ಅದರಂತೆಯೇ ಆಕೆಯು ಮೂರನೆಯ ಬಾರಿ ಗಭರ್ಿಣಿಯಾದಾಗ ತಿಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಮೊದಲ ಪತ್ನಿಯು ಆಕೆಗೆ ತನಗೆ ಏಕೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಈ ರೀತಿ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದಳು: ನೀನೇ ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತಂದೆ ಮತ್ತು ಎರಡು ಬಾರಿ ಔಷಧಿ ನೀಡಿ ಗರ್ಭಪಾತ ಮಾಡಿಸಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಗಭರ್ಾವಸ್ಥೆಯು ಅತಿ ಮುಂದುವರೆದಂತೆ ಮೊದಲ ಪತ್ನಿಯು ಎರಡನೆಯವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಔಷಧಿ ನೀಡಿದಳು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ದ್ವಿತೀಯ ಪತ್ನಿಯು ಅಪಾರವಾದ ನರಕದಂತಹ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಆಕೆಯು ಜೀವಿಸುವುದೇ ಸಂಶಯವಾಯಿತು. ಆಗ ಆಕೆಯ ಮೊದಲನೆಯವಳಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದಳು: ನೀನು ನನ್ನ ಮೂರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಂದಿರುವೆ ಮತ್ತು ನಾನು ಸಹಾ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಸತ್ತನಂತರ ಯಕ್ಷಿಣಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತೇನೆ, ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ. ನಂತರ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಆಕೆಯು ಮರಣಿಸಿದಳು. ಅದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಕ್ಕಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು. ಈ ವೃತ್ತಾಂತವೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮೊದಲ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸಾಯುವವರೆಗೆ ಕರುಣಾಹೀನನಾಗಿ ಹೊಡೆದನು. ಆಕೆಯು ಸತ್ತು ಅದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೋಳಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು. ಈಗ ಕೋಳಿಯು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿತು. ಆಗ ಬೆಕ್ಕು ಮೂರುಬಾರಿ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಿಂದುಹಾಕಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಕೋಳಿಯನ್ನು ಸಹಾ ತಿಂದುಹಾಕಿತು. ಕೋಳಿಯು ಸಾಯುವಾಗ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತಾನು ಸಿಂಹಿಣಿಯಾಗುವಂತೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿತು, ಹಾಗೆಯೇ ಸಿಂಹಿಣಿಯಾಯಿತು.
ಆ ಬೆಕ್ಕು ಸಹಾ ಸತ್ತು ಜಿಂಕೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿತು. ಆ ಜಿಂಕೆಗೆ ಮೂರು ಮರಿಗಳಿದ್ದವು. ಆಗ ಸಿಂಹಿಣಿಯು ಆ ಮರಿಗಳನ್ನು ತಿಂದುಹಾಕಿ ಕೊನೆಗೆ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಸಹಾ ತಿಂದುಹಾಕಿತು. ಆ ಜಿಂಕೆಯು ಸಾಯುವಾಗ ಆ ಸಿಂಹಿಣಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಪ್ರಬಲ ಬಯಕೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿತು. ನಂತರ ಆ ಜಿಂಕೆಯು ಸತ್ತು ಯಕ್ಷಿಣಿಯಾದಳು. ಆ ಸಿಂಹಿಣಿಯು ಸತ್ತು ಶ್ರಾವಸ್ತಿಯ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು. ಆಕೆಗೆ ಯೌವನ ಬಂದಾಗ ನೆರೆಯ ನಗರದ ಯುವಕನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿದರು. ಕಾಲನಂತರ ಆಕೆಯು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮವಿತ್ತಳು. ಆಗ ಯಕ್ಷಿಣಿಯು ಆಕೆಯ ಮನೆಯನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡು ವೇಷಧರಿಸಿ ಬಂದಳು. ಆಕೆ ಮಿತ್ರಳಂತೆ ವತರ್ಿಸಿ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡುವ ಬಯಕೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನು ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಎತ್ತಿ ಹಾಗೆಯೇ ತಿಂದು ಪರಾರಿಯಾದಳು. ಎರಡನೆಯಬಾರಿಯು ಸಹಾ ಹೀಗೆ ಆಯಿತು. ಮೂರನೆಯ ಬಾರಿ ಆಕೆಯು ತನ್ನ ತವರಿನ ಮನೆಗೆ ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಲು ಹೋದಳು.
ಯಕ್ಷಿಣಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅತಿ ದಣಿವಾದವಳಂತೆ ನಟಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಆಕೆ ತನ್ನ ತವರಿಗೆ ಹೋಗಿರುವುದು ತಿಳಿಯಿತು. ಆಕೆಯು ಎಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗಲಿ ನಾನು ಆಕೆಯನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುನೆನು ಎಂದು ಯಕ್ಷಿಣಿಯು ಹೇಳಿದಳು. ಇಲ್ಲಿ ಆ ಯುವತಿಯು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮವಿತ್ತು ತನ್ನ ಪತಿಯ ಮನೆಗೆ ಮರಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಜೇತವನ ವಿಹಾರದ ಬಳಿ ಕೊಳವಿತ್ತು. ಆಕೆಯು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿದಳು. ನಂತರ ಆಕೆಯ ಪತಿಯು ಮಗುವನ್ನು ಆಕೆಯ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟು ತಾನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಹೊರಟನು. ಈಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷಿಣಿಯು ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆ ಸ್ತ್ರೀಯು ಯಕ್ಷಿಣಿಯನ್ನು ಕಂಡು ವಿಹಾರದತ್ತ ಅತ್ಯಂತ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿದಳು.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರು ಜನರಿಗೆ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಯುವತಿಯು ಬುದ್ಧರ ಬಳಿ ಓಡಿಬಂದು ಅವರ ಪಾದದ ಮಣೆಯ ಮೇಲೆ ಮಗುವಿಟ್ಟು, ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರ ಪಾದವನ್ನು ಅಭಯಕ್ಕಾಗಿ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು. ಯಕ್ಷಿಣಿಯು ಆಕೆಯನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಬಂದಳು. ಆದರೆ ವಿಹಾರದ ದ್ವಾರವನ್ನು ದಾಟಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಭಗವಾನರು ಆನಂದನಿಗೆ ಯಕ್ಷಿಣಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತರುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು. ಯಕ್ಷಿಣಿಯು ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಯುವತಿಯು ಅತಿ ಭಯಗ್ರಸ್ಥಳಾಗಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದಳು, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅತ್ತಳು, ಭಗವಾನರು ಸಮಾಧಾನಿಸಿದರು. ನಂತರ ಭಗವಾನರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:
ನೀನು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬರದೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಕೋಪ ಹೀಗೆಯೇ ಬಹಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ದ್ವೇಷವು ದ್ವೇಷದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಕೊನೆಯಾಗದು. ದಯೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ದ್ವೇಷ ಕೊನೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮಿತ್ರರಾದರು ಮತ್ತು ಯಕ್ಷಿಣಿಯೇ ಆಕೆ ಸಹಾಯ ನೀಡಿದಳು ಹಾಗು ಆ ಸ್ತ್ರೀ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹಳಾದಳು.
- ಧಮ್ಮಪದ ಅಟ್ಠಕಥಾ

the effects of greed ದುರಾಸೆ- ಗೋಸಕ

                                       ದುರಾಸೆ- ಗೋಸಕ

ಕೋಸಂಬಿ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ವೇಶ್ಯೆಯೊಬ್ಬಳು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮವಿತ್ತಳು. ಅದು ಗಂಡು ಮಗುವೆಂದು ತಿಳಿದು ಅದನ್ನು ತಿಪ್ಪೆಯ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಳು. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಆ ಮಗುವಿನ ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಗೆಗಳು ಹಾಗು ನಾಯಿಗಳು ಸುತ್ತುವರೆಯುತ್ತವೆ. ಆಗ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದವನೊಬ್ಬನು ಈ ದೃಶ್ಯದಿಂದ ಆಕಷರ್ಿತನಾಗಿ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನೋಡಿ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ.
ಒಬ್ಬ ಸಿತನ (ಲಕ್ಷಾಧಿಪತಿ) ಯೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಹೋಗುವಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯನೊಬ್ಬನನ್ನು ಈ ದಿನದ ಗ್ರಹಗತಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅತನು ಈ ರೀತಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಯಾವುದೇ ಮಗುವು ಈ ದಿನ ಹುಟ್ಟಲಿ ಅದು ಈ ಊರಿನ ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಾಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆ ಲಕ್ಷಾಧಿಪತಿಯ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಸಹಾ ಗಭರ್ಿಣಿಯಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಸಿತನ ಆತುರದಿಂದ ಅರಮನೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ತನ್ನ ದಾಸಿ ಕಾಳಿಯನ್ನು ಕರೆದು ಈ ದಿನ ಜನ್ಮ ಹೊಂದಿದ ಮಗುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹಣ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
ಆಕೆಯು ಅದರಂತೆ ಆ ದಿನ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೊರಡುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಸಾವಿರ ವರಹಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಸಿತನನಿಗೆ ತಂದು ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಸಿತನ ಈ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ: ಆತನ ಮಡದಿಯು ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದರೆ ಈ ಮಗುವಿಗೂ ಅದಕ್ಕೂ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸುವುದು. ಒಂದುವೇಳೆ ಗಂಡು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದರೆ ಪರ ಮಗುವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವುದು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಪತ್ನಿಯು ಗಂಡು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ಸಿತನನು ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ನಾನಾ ವಿಧದಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ವಿಫಲನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲು ಹಸುವಿನ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಅದರ ತುಳಿತಕ್ಕೆ ವಶವಾಗಲೆಂದು ಇಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನು ಇಡುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ತುಳಿತಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಬಂಡಿಗಳ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಸಾಯಲೆಂದು ಇಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷ (ನರಭಕ್ಷಕರು) ತಿನ್ನಲೆಂದು ಇಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮೇಕೆಯಿಂದ ಆ ಮಗು ಪೋಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದುಬಾರಿ ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ತಳ್ಳುವ ಪ್ರಪಾತದಲ್ಲಿ ಎಸೆಯುತ್ತಾನೆ, ಆದರೂ ಪುಣ್ಯ ಬಲದಿಂದ ಆ ಮಗುವು ಪಾರಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಸಾರಿಯು ಸಿತನನು ಸಾವಿರ ವರಹ ನೀಡಿ ಅದನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದವರಿಂದ ಅದನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಪಡೆಯಲು ವ್ಯಯಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಮಗುವು ಸರ್ವ ವಿರೋಧವನ್ನು ಮೀರಿ ದೊಡ್ಡದಾಯಿತು, ಆ ಮಗುವಿನ ಹೆಸರೇ ಗೋಸಕ.
ಸಿತನನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಿತ್ರನಿದ್ದನು. ಆತನು ಕುಂಬಾರನಾಗಿದ್ದನು. ಆತನಿಗೆ ಸಿತನನು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದನು: ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು, ನನ್ನ ಸಾಕು ಪುತ್ರ ಅನಧಿಕಾರದ ಆ ಪುತ್ರನನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆತನನ್ನು ನೀನು ಒಲೆಗೆ ಎಸೆದುಬಿಡು, ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂಗಡವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಸಾವಿರ ವರಹ ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ನಾಳೆ ನಾನು ಆ ಹುಡುಗನನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಕುಂಬಾರನು ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿದನು. ನಂತರ ಸಿತನನು ಗೋಸಕನನ್ನು ಕರೆಸಿ ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದನು: ಮಗು, ನಾನು ಆ ಕುಂಬಾರನ ಬಳಿ ನನ್ನ ಒಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದೆ. ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು ಎಂದು ಆತನಿಗೆ ಹೇಳು. ಆಗ ಗೋಸಕನು ಆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅಲ್ಲಿ ಆತನ ತಮ್ಮನು (ಸಿತನನ ಮಗ) ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಗೋಸಾಕನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ಬಾಲಕನು ತಾನೇ ಆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು. ಬದಲಾಗಿ ತಾನು ಆಟದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ತಮ್ಮನು ಗೋಸಕನ ಬದಲಿಗೆ ತಾನೇ ಕುಂಬಾರನ ಬಳಿಗೆ ಸಂದೇಶ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಆ ಕುಂಬಾರನು ಆತನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಒಲೆಗೆ ಎಸೆದನು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ನಂತರ ಗೋಸಕನು ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಸಿನನು ತಾನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿರುವೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಗೋಸಕನು ನಡೆದ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದನು. ತಕ್ಷಣ ಸಿತನನು ಕುಂಬಾರನ ಬಳಿ ಓಡಿಬಂದನು. ಆದರೆ ಆತನು ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಪೂರೈಸಿದ್ದನು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸಿತನನು ಅತಿ ದುಃಖದಿಂದ ತನ್ನ ದಿನಗಳನ್ನು ದೂಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಸಿತನನು ತನ್ನ ಪುತ್ರ ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ, ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದನು.
- ಧಮ್ಮಪದ ಅಟ್ಠಕಥಾ

the consequences of lying ಸುಳ್ಳಾಡುವಿಕೆ - ಮೀನಿನ ಪ್ರಸಂಗ

ಸುಳ್ಳಾಡುವಿಕೆ - ಮೀನಿನ ಪ್ರಸಂಗ

ಕಶ್ಶಪ ಬುದ್ಧರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ಭಿಕ್ಷುಗಳಾಗಿ ಸಂಘದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನ ಹೆಸರು ಸೊದನ ಮತ್ತು ಕಿರಿಯನ ಹೆಸರು ಕಪಿಲನೆಂದಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ತಾಯಿ ಸೋದನಿ ಹಾಗು ಸೋದರಿ ತಪನ ಕೂಡ ಭಿಕ್ಷುಣಿಗಳಾಗಿ ಸಂಘದಲ್ಲಿದ್ದರು.
ಸೊದನ ಹಾಗು ಕಪಿಲರು ಅಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ವಿಧದ ದೂರ (ಭಿಕ್ಷುವಿನ ವಿವಿಧ ಜೀವನದ ವಿಧಾನ) ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಸೊದನ ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಐದು ವರ್ಷ ವಾಸಿಸಿ ಮರುಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ದೃಢಪ್ರಯತ್ನಶೀಲತೆಯಿಂದ ಅರಹಂತನಾದನು (ನಿಬ್ಬಾಣ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ, ವಿಮುಕ್ತಿ (ಸಜೀವ) ಪಡೆದನು). ಆದರೆ ಕಪಿಲ ಗ್ರಂಥಾದೂರ ಭಿಕ್ಷುವಾಗಿ ತಿಪಿಟಕದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಣಾತ ವಾಗ್ಮಿಯಾದನು. ಆತನ ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆತನಿಗೆ ಅಪಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹಿಂಬಾಲಕರು ದೊರೆತರು. ಅದರಿಂದ ಆತನಿಗೆ ಅಪಾರ ಲಾಭವಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅಹಂ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು ಮತ್ತು ಆತನು ಪರರ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಪರರ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಈತನು ಅದನ್ನು ಸರಿಯೆಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಪರರು ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಸರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಈತನು ಅದನ್ನು ತಪ್ಪೆಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಹೀಗೇ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಹಿರಿಯ ಸ್ಥವಿರರು ಆತನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಕೂಡದೆಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ಆತನು ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಥೇರರು ಅವರ ಅಣ್ಣನಾದ ಸೊದನನಿಗೆ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಹೇಳಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಸೊದನ ಥೇರನು ಕಿರಿಯನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಕೂಡದೆಂದು ಬುದ್ಧಿವಾದ ಮಾಡಿದರೂ ಸಹಾ ಆತನು ಅಲಕ್ಷಿಸಿದನು. ಆಗ ಅರ್ಹಂತನಾದ ಸೋದನನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ನಿನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ದುಃಖ ಫಲ ಪಡೆಯುವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟು ಹೋದನು.
ಕಪಿಲನು ಸಂಘದಲ್ಲಿರುವ ಥೇರರನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದನು. ತನಗೆ ಇಚ್ಛೆಬಂದಂತೆ ವತರ್ಿಸಿದನು. ಧಮ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟನು. ಧಮ್ಮದಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಮಿಥ್ಯವನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ನಿವೇದನೆ ಮಾಡಲು ಸೇರಿರುವಾಗ ಗದ್ದುಗೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಕಪಿಲನು ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಿಯಮ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿರುವರೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಯಾರೊಬ್ಬರು ಉತ್ತರಿಸದಿದ್ದಾಗ ಹಾಗಾದರೆ ಮುಂದೆ ನಾನು ಈ ನಿಯಮಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಧರ್ಮವನ್ನು, ವಿನಯವನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಳಿಸಿದನು. ಅದೇದಿನವೇ ಸೊದನ ಅರಹಂತರು ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ ಕಪಿಲನು ಸತ್ತುಹೋದನು ಹಾಗು ನರಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಆತನ ತಾಯಿ, ತಂಗಿ ಮತ್ತು ಆತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಕಾಲನಂತರ ತೀರಿಹೋಗಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರು.
ಅದೇವೇಳೆಯಲ್ಲಿ 500 ದರೋಡೆಕೋರರು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಅವರನ್ನು ಭಟರು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಬಂದಾಗ ಅವರು ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮರುಭೂಮಿಗೆ ಓಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷು ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವರಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಆ ಮಹಾಭಿಕ್ಷುವು ಅವರಿಗೆ : ನಿಮಗೆ ಈಗ ಯಾವುದೂ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಲಾರದು, ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಮಿತ್ರರೇ, ನೀವು ತ್ರಿಸರಣಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಪಂಚಶೀಲಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗದಶರ್ಿಯನ್ನಾಗಿ ಹಾಗು ಸಹಾಯವನ್ನಾಗಿ ಪಡೆಯಿರಿ. ಅವರು ಅದರಂತೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಆ ಹಳ್ಳಿಗರು ಅವರಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟು ನರಳಿದ್ದರು. ಅವರು ಬಂದು ಆ ಡಕಾಯಿತರನ್ನು ಕೊಂದು ಹಾಕಿದರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕಾಮವಚರ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಗೌತಮ ಬುದ್ಧರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಡಕಾಯಿತರ ನಾಯಕನು ಶ್ರಾವಸ್ತಿಯ ಪ್ರಧಾನ ಮೀನುಗಾರನ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಮಿಕ್ಕವರು ಸಹಾ ಅದೇ ನಗರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಆ ಐನೂರು ಜನರು ಸಹಾ ಬೆಳೆದು ಅವರೆಲ್ಲರು ಉತ್ತಮ ಮಿತ್ರರಾದರು.
ಕಪಿಲನು ನರಕದಲ್ಲಿ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ ಅಚಿರವತಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಮೀನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಆ ಮೀನು ಹೊಂಬಣ್ಣದ ವರ್ಣದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬಾಯಿಂದ ಅತಿ ಅಸಹ್ಯಕರ ದುವರ್ಾಸನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
ಒಂದುದಿನ ಮೀನುಗಾರರ ಗುಂಪು ಮೀನುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಲೆಯನ್ನು ಹಾಕಿದಾಗ ಕಪಿಲನು ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದನು. ಆ ಮೀನುಗಾರರಿಗೆ ಮೊದಲ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಇಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಮೀನು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಅವರು ಅದನ್ನು ರಾಜನ ಬಳಿ ತಂದು ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ಆ ರಾಜನು ಮೀನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಜೇತವನ ವಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧರ ಬಳಿ ತಂದನು. ಆಗ ಮೀನು ಬಾಯಿ ತೆಗೆದಾಗ ಇಡೀ ವಿಹಾರವೇ ದುವರ್ಾಸನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿತು. ಆಗ ರಾಜನು ಭಗವಾನರಿಗೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡನು. ಭಗವಾನ್, ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಮೀನು ಇಂತಹ ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ ಬಾಯಿಂದ ಇಂತಹ ದುವರ್ಾಸನೆ ಇದೆ?
ಆಗ ಭಗವಾನರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: ಮಹಾರಾಜ, ಈ ಮೀನು ಹಿಂದೆ ಕಶ್ಶಪ ಬುದ್ಧರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷುವಾಗಿತ್ತು. ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಸಹಾ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಿಥ್ಯಮಾಡಿ, ಹಿಂದಿನ ಭಿಕ್ಷುಗಳ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಧಮ್ಮವನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಳಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ನರಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಈಗ ಮೀನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಆಗ ಭಿಕ್ಷುವಾಗಿ ಶೀಲಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆ ಸುಕೃತ ಫಲದಿಂದ ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಆದರೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಿಥ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದರ ಫಲವಾಗಿ ಹಾಗು ಹಿರಿಯ ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ನಿಂದಿಸಿದ್ದರ ಫಲವಾಗಿ ಈ ಹೀನಾಯ ದುವರ್ಾಸನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಮಹಾರಾಜ ನಾನು ಈ ಮೀನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಲೇ? ಹಾಗೇ ಮಾಡಿ ಭಗವಾನ್ ಎಂದು ರಾಜನು ಉತ್ತರಿಸಿದಾಗ ಭಗವಾನರು  ಮೀನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿದರು.
ಆ ಮೀನು ಓ ಭಗವಾನ್, ನಾನು ಕಪಿಲ.
ಎಲ್ಲಿಂದ ನೀನು ಬಂದಿರುವೆ?
ಅವೀಚಿ ನರಕದಿಂದ ಬಂದಿರುವೆ ಭಗವಾನ್.
ಅಲ್ಲಿ ಏತಕ್ಕೆ ಜನ್ಮಿಸಿದ್ದೆ ?
ಮಿಥ್ಯವನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಭಗವಾನ್.
ನಿನ್ನ ಸೋದರ ಸೊದನ ಎಲ್ಲಿ?
ಆತನು ನಿಬ್ಬಾಣವನ್ನು ಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾಡಿದನು ಭಗವಾನ್.
ನಿನ್ನ ಸೋದರಿ ತಪನಿ ಎಲ್ಲಿ ?
ನರಕದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ ಭಗವಾನ್.
ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಸೊದನಿ ಎಲ್ಲಿ ?
ಆಕೆ ಮಹಾನರಕದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ ಭಗವಾನ್.
ಇಲ್ಲಿಂದ ನೀನು ಎಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸಬೇಕಾಗುವುದು.
ಮಹಾ ನರಕದಲ್ಲೇ ಭಗವಾನ್.
ಹೀಗೆ ನುಡಿದ ಅಲ್ಪ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ತಲೆಯನ್ನು ಬಡಿಯುತ್ತಾ ಮೃತ್ಯುವಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತ ಮಡಿಯಿತು. ನಂತರ ಭಗವಾನರು ಸಭೆಗೆ ಸುತ್ತವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದರು. ಅದು ಮುಂದೆ ಕಪಿಲ ಸುತ್ತ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಯಿತು.
- ಕಪಿಲ ಸುತ್ತ ಅರ್ಥ ವರ್ಣನಾ

the consequences of adultery ಕಾಮುಕತೆ - ಕೋಸಲ ರಾಜನ ಪ್ರಸಂಗ

ಕಾಮುಕತೆ - ಕೋಸಲ ರಾಜನ ಪ್ರಸಂಗ

(ಈ ಬೋಧನೆಯು ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರಿಂದ ಜೇತವನ ಆರಾಮದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದು ಕೋಸಲ ರಾಜನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿತ್ತು.)
ಒಮ್ಮೆ ಕೋಸಲ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದಿನದಂದು ಪ್ರಜೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೋಸಲ ರಾಜನು ಸಹಾ ಅತ್ಯಂತ ಅಲಂಕೃತ ಆನೆಯನ್ನೇರಿ (ಪಟ್ಟದ ಆನೆ) ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು. ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಜನಜಂಗುಳಿಯು ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆತನು ಒಂದು ಬೀದಿಯನ್ನು ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ನಗರಾಧಿಪತಿಯ ಪತ್ನಿಯು ಈ ಸಡಗರವನ್ನು ಮೇಲಿನ ಮಹಡಿಯ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ರಾಜನು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಆಕೆಯ ರೂಪವು ಅವನನ್ನು ಅತಿ ಆಕಷರ್ಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆತನು ಆಕೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದನು. ಆತನು ಆತುರನಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಅರಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ತನ್ನ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಮಂತ್ರಿಯನ್ನು ಕರೆಸಿದನು. ಅವನಲ್ಲಿ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯ ಬಗ್ಗೆ ಬೀದಿ, ಮನೆ ಹೇಳಿ ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ಆಗ ಮಂತ್ರಿಯು ತಿಳಿದುದನ್ನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ನಂತರ ರಾಜನು ಆಕೆಯು ವಿವಾಹಿತಳೇ ಅಥವಾ ಅವಿವಾಹಿತಳೇ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಬರಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಆ ಮಂತ್ರಿಯು ವಿಚಾರಿಸಿ ಆಕೆ ವಿವಾಹಿತಳು, ಆಕೆಯ ಪತಿಯೊಡನೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವಳು ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು. ನಂತರ ರಾಜನು ಆಕೆಯ ಪತಿಯನ್ನು ತನ್ನನ್ನು ಕಾಣುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಆತನು ಆಜ್ಞೆ ಪಾಲಿಸಲು ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ಆತನಿಗಂತೂ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಅಪಾಯ ಉದ್ಭವಿಸಲಿದೆ ಎಂದು ಅರಿವಾಯಿತು. ಆತನು ರಾಜನನ್ನು ಕಂಡು ಗೌರವ ಅಪರ್ಿಸಿದನು. ಆಗ ರಾಜನು ಆತನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇಂದಿನಿಂದ ನೀನು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಸೇವೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರು. ಆತನು ಹಾಗೇ ಆಗಲೆಂದು ಒಪ್ಪಿದನು. ಆಗ ರಾಜನು ಆತನಿಗೆ ಆತನಿಂದ ಬರುವ ತೆರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಅದರ ಬದಲು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೆಲವು ಕಾರ್ಯ ವಹಿಸಿದನು. ಆಗ ಆತನಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಹೊಳೆಯಿತು: ಇದು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ರಾಜನ ಸಂಚು ಎಂದು. ಆತನು ಬಹಳಷ್ಟು ಭೀತನಾದನು. ಆದರೆ ರಾಜನು ಹೇಳಿದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದನು. ರಾಜನಿಗೆ ಆತನ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಕಲೆಯನ್ನು ಸಹಾ ಕಾಣಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಆತನಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು: ಆತನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ನೂರು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕಮಲದ ಹೂವುಗಳ ಕಟ್ಟನ್ನು ಹಾಗು ನಾಗಲೋಕದ ಮಣ್ಣಿನ ಮುದ್ದೆಯನ್ನು ಸಂಜೆಯ ಸ್ನಾನದ ಒಳಗೆ ತರಬೇಕು, ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಫಲನಾದರೆ ಆತನಿಗೆ ನೇಣು ಹಾಕುವುದು. ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಈ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವುಂಟಾಗಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಹೆದರಿದನು. ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಒಂದು ಯೋಜನ ದೂರ ಹೋದನಂತರ ಒಂದು ಪಾಲು ಆಹಾರವನ್ನು ಒಂದೆಡೆಯಿಟ್ಟು ತಾನು ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಒಬ್ಬ ಬಡ ಪ್ರಯಾಣಿಕನಿಗೆ ಆ ಪಾಲನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಇಬ್ಬರೂ ಅನ್ನದ ಪಾಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಂತರ ಹಿಡಿಯಷ್ಟು ಅನ್ನವನ್ನು ನದಿಗೆ ಬಿಟ್ಟನು. ಆನಂತರ ಆತನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮೂರುಬಾರಿ ಪ್ರಾಥರ್ಿಸಿದನು. ತಾನು ಪ್ರಯಾಣಿಕನಿಗೆ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿದ್ದ ಫಲವಾಗಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಗಲೆಂದು ಪ್ರಾಥರ್ಿಸಿದನು.
ಒಬ್ಬ ದೇವತೆ ವೃದ್ಧನ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಆತನ ಕೋರಿಕೆ ಈಡೇರಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನಿಗೆ ಈ ಮನುಷ್ಯ ಏನಾದರೂ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಫಲನಾದರೆ ಅದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಲೆಂದು ಅರಮನೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಸಿ ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಬೀಗದ ಕೈಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು.
ಇಲ್ಲಿ ಈತನು ಕಮಲದ ಹೂಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಮಣ್ಣಿನ ಮುದ್ದೆಯನ್ನು ರಾಜನ ಸಂಜೆಯ ಸ್ನಾನದ ವೇಳೆಗೆ ಮುಂಚೆ ತಂದನು. ಆದರೆ ಅರಮನೆಯ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿತ್ತು. ಆತನು ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಯುವಂತೆ ಪ್ರಾಥರ್ಿಸಿದಾಗ, ಕಾವಲುಗಾರನು ಏನಾಯಿತೆಂದು ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಕೇಳಿದನು. ಆಗ ಈತನಿಗೆ ಜೀವ ಭಯ ಅತಿಯಾಗಿ ಆತನು ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ಹೂವು ಮಣ್ಣಿನ ಮುದ್ದೆಯನ್ನು ಎಸೆದು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ನಗರವಾಸಿಗಳಿಗೆ ತಾನು ರಾಜಕಾರ್ಯ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ ಶಾಂತತೆಗಾಗಿ ಸಮೀಪದ ಭಿಕ್ಷು ವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ರಾತ್ರಿ ರಾಜನು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಕಾರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮರುದಿನ ಕೊಲ್ಲಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಹಾಗು ಅವನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅರಮನೆಗೆ ಕರೆತರುವ ನಿಧರ್ಾರ ಮಾಡಿದನು. ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಆತನಿಗೆ ಅತಿ ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಭೀತನಾದನು. ಆ ಶಬ್ದಗಳು ನಾಲ್ಕು ಜೀವಿಗಳು ಲೋಹಕುಂಬಿ ನರಕದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವ ಶಬ್ದವಾಗಿತ್ತು. ಆತನು ಅದರಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟನು: ಓಹ್! ಈ ಶಬ್ದಗಳು ಯಾವ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತಿವೆ, ನನಗೆ ಯಾವ ಅಪಾಯವು ಬರಬಹುದು ಅಥವಾ ನನ್ನ ರಾಣಿಗೆ ಯಾವ ಅಪಾಯ ಬರಬಹುದು, ನನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ಅಪಾಯವಿದೆಯೇ? ಹೀಗೆಂದು ಭಯದಿಂದ ನಿದ್ರಾರಹಿತ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದನು. ಮುಂಜಾನೆಯೇ ರಾಜ ಪುರೋಹಿತನನ್ನು ಕರೆಸಿ, ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಸಹಾ ಆತನು ಇದು ರಾಜರಿಗೆ ಅಪಾಯದ ಸೂಚನೆ ಎಂದನು. ರಾಜನಿಗೆ ಇದರಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಭೀತಿಯಾಗಿ ಇದರ ನಿವಾರಣ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹೆದರಬೇಡ ರಾಜ, ನಾನು ಮೂರು ವೇದಗಳನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ. ಬಲಿ ಕೊಡುವುದರಿಂದ ಕೆಡುಕು ನಿವಾರಣೆಯಾಗುವುದು ಎಂದನು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿನಗೆ ಏನೇನು ಬೇಕಾಗುವುದು? ಎಂದು ರಾಜನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವನು ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಗೋವುಗಳು, ಮೇಕೆಗಳು, ಕುರಿಗಳು, ಹುಂಜಗಳು, ಹಂದಿಗಳು, ಹುಡುಗರು ಮತ್ತು ಹುಡುಗಿಯರು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೂರು ನೂರು ಬೇಕು ಎಂದನು. ರಾಜನಿಗೆ ಇದರಿಂದ ತಾನು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಇರಬಹುದು ಎಂದು ಭಾಸವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಆಗಲೇ ದೊರೆಯುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳು, ಬಂಧುಗಳು, ಮಿತ್ರರು ಬಹಳಷ್ಟು ನಾಗರಿಕರು ಮಾನವ ಬಲಿಯು ಸಹಾ ಆಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಶೋಕಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದರು.
ರಾಣಿ ಮಲ್ಲಿಕಾ ರಾಜನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ರಾಜನು ಚಿಂತಿತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಕಾರಣ ಕೇಳಿದಳು. ಅದಕ್ಕೆ ರಾಜನು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದನು: ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲವೆ, ನನ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹಾವು ಹೋಗಿದೆ ಎಂದು ಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತ ತಿಳಿಸಿದನು ಮತ್ತು ರಾಜ ಪುರೋಹಿತ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಯ ತಿಳಿಸಿದನು. ಆಗ ರಾಣಿ ಮಲ್ಲಿಕಾಳು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದಳು: ಏನು ಓ ರಾಜರೇ, ನೀವು ಎರಡು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೇವಲ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಿರಾ? ಒಬ್ಬನ ಜೀವ ಉಳಿಸಲು ಅಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಹಾಗು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುವುದೇ? ಇಲ್ಲೇ ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಸರ್ವಜ್ಞರು, ಸರ್ವವಿದರು ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ವಿಹಾರದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವರು, ಅವರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅವರ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಪಡೆದರೆ ತುಂಬ ಒಳಿತಾಗುವುದು ಎಂದಳು. ರಾಜನಿಗೆ ಈ ಸಲಹೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಿ ಬುದ್ಧರ ಬಳಿ ರಾಣಿ ಸಮೇತ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧರಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅನಂತರ ಮೌನವಾಗಿ ಉಳಿದನು. ನಂತರ ಭಗವಾನರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ರಾಣಿಯು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದಳು. ಆಗ ಭಗವಾನರು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದರು: ಮಹಾರಾಜ, ಹೆದರಬೇಡ, ನಿನಗೆ ಯಾವ ಅಪಾಯವೂ ಬಂದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ನರಕದಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿರುವ ಆ ಜೀವಿಗಳ ವೃತ್ತಾಂತ ಹೇಳಿದರು.
ಒಮ್ಮೆ ಬನಾರಸ್ನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಶ್ರೀಮಂತರು ತಮ್ಮಲ್ಲೇ ಈ ರೀತಿ ಚಚರ್ಿಸಿದರು. ಏಕೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ಹಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಕೆ (ಖಚರ್ು) ಮಾಡುವುದು. ಒಬ್ಬನು ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿದರೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುವುದು ಎಂದನು. ಎರಡನೆಯವನು ಮದ್ಯಪಾನ ಹಾಗು ಮಾಂಸಹಾರ ಉತ್ತಮ ಎಂದನು. ಮೂರನೆಯವನು ವಿವಿಧಬಗೆಯ ಮಾಂಸಹಾರ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಹಾರಗಳು ಸರಿ ಎಂದನು. ನಂತರ ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ಯಾವುದೂ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಸುಖದಷ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುಖ ನೀಡಲಾರದು ಎಂದನು. ಇದನ್ನೇ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿದರು ಹಾಗು ತಮ್ಮ ಹಣವನ್ನೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಭಿಚಾರದಲ್ಲಿ ವಿನಿಯೋಗಿಸತೊಡಗಿದರು. ಕಾಲನಂತರ ಅವರು ಆ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಸಾವಿನ ನಂತರ ಹಲವಾರು ಜನ್ಮ ನರಕದಲ್ಲಿ ನರಳಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಲೋಹಕುಂಬಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ನೋವಿನ ಚೀತ್ಕಾರ ಮಾಡಿದಾಗ ಆ ಧ್ವನಿಯು ರಾಜನಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿತ್ತು.
ಈಗ ರಾಜನಿಗೆ ವ್ಯಭಿಚಾರದ ದುಷ್ಟರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಭಯವುಂಟಾಗಿ ತ್ರಿಕರಣ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವ್ಯಭಿಚಾರ ವಜರ್ಿಸಿ ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ವಿಹಾರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸಿದನು.
- ಧಮ್ಮಪದ ಅಟ್ಠಕಥಾ

The effects of stealing ಕಳ್ಳತನ - ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿ ಅದರ ಕೆಟ್ಟ ಫಲ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸ್ತ್ರೀಯ ಕತೆ

ಕಳ್ಳತನ - ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿ ಅದರ ಕೆಟ್ಟ ಫಲ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸ್ತ್ರೀಯ ಕತೆ

ಕಸ್ಸಪ ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬನಾರಸ್ನ ಹತ್ತಿರ ಸ್ತ್ರೀಯೊಬ್ಬಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ಹೆಂಡ ಹಾಗು ಎಣ್ಣೆಯ ವ್ಯಾಪಾರದಿಂದ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಂದುದಿನ ಒಂದು ಗುಂಪು ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ಞೆತಪ್ಪಿ ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಆಕೆ ಅವರ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದಳು. ಮತ್ತೆ ಒಮ್ಮೆ ಆಕೆ ಅರ್ಹಂತ (ವಿಮುಕ್ತಿ ಸಾಧಿಸಿದ) ಭಿಕ್ಷುವನ್ನು ಕಂಡು, ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟವನ್ನು ಬಡಿಸಿದಳು. ಅವರು ಆಹಾರವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸಿ ಹೊರಟರು. ಹಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ ಆಕೆಯ ಮರಣವಾಯಿತು. ಆಕೆ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದಳು. ಆಕೆಯ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಸುಂದರಳಾಗಿದ್ದಳು. ಆದರೂ ಆಕೆ ಆ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಆಕೆಯ ನಗ್ನತೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಷ್ಟು ವಸ್ತ್ರವು ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ಸತ್ತು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಗೌತಮ ಬುದ್ಧರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾವಸ್ತಿಯ ಐನೂರು ವರ್ತಕರು ಸ್ವರ್ಣ ಭೂಮಿಗೆ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ (ಬರ್ಮ ದೇಶ) ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಚಿನ್ನದೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗತೊಡಗಿದರು. ಆಗ ಭೀಕರ ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವರ ಹಡಗು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಬಂತು ನಿಂತಿತು.
ಆ ವರ್ತಕರು ಆಕೆಯ ಚಿನ್ನದ ಬಂಗಲೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಆಕೆಯು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅವರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿಸಿದಳು. ಆಗ ವರ್ತಕರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನು ಆಕೆಗೆ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಆಕೆ ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದಳು: ಸ್ನೇಹಿತರೆ, ನನಗೆ ಹೊರಬರಲು ನಾಚಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನನಗೆ ನನ್ನ ನಗ್ನತೆ ಮುಚ್ಚಲು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಲ್ಲ. ಆಗ ವರ್ತಕರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನು ಆಕೆಗೆ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆದರೆ ಆಕೆ ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದಳು: ನಾನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಶೀಲಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧರಲ್ಲಿ, ಧಮ್ಮದಲ್ಲಿ ಹಾಗು ಸಂಘದಲ್ಲಿ ಅಚಲ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಅಂತಹವರು ತಮ್ಮ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ಹಂಚಿಕೊಡಲಿ. ಎಂದಳು.
ಅದರಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಉಪಾಸಕರೊಬ್ಬರು ಒಂದು ಜೊತೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿನ ನೀರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹಂಚಿ ಆಕೆಗೆ ನೀಡಿದರು.
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮಡಚಿರುವ ಹೇರಳವಾದ ದಿವ್ಯವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳು ನಾನಾ ಆಕಾರವುಳ್ಳದ್ದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದವು. ಅದನ್ನು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು. ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಆಕೆಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ವರ್ಷಗಳಾಗಿತ್ತು.
ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಕಾಲ ವಸ್ತ್ರರಹಿತಳಾಗಿ ಕಾಲಕಳೆದಳು. ಅದರಿಂದ ಕಳ್ಳತನದಿಂದಾಗುವ ಕೆಟ್ಟ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅರಿತು ವಿವೇಕಿಗಳು ಅದರಿಂದ ವಿರತರಾಗಲಿ.
- ಖುದ್ದಕನಿಕಾಯ ಅಟ್ಠಕಥಾ

the consequences of killing ಕೊಲ್ಲುವಿಕೆ - ಮೂವರು ಭಿಕ್ಷುಗಳ ಘಟನೆ

                        ಕೊಲ್ಲುವಿಕೆ - ಮೂವರು ಭಿಕ್ಷುಗಳ ಘಟನೆ

ಒಮ್ಮೆ ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರು ಜೇತವನದ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಂಗಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಅವರಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ವಂದನಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರು.
ಅವರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದರು. ಹಳ್ಳಿಯವರು ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಅವರ ಪಿಂಡಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಭೋಜನಾಯಲದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಗಂಜಿ ಮತ್ತು ಸಿಹಿತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಅವರು ಆಹಾರ ತಿಂದು ಮುಗಿಸುವುದನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಭೋಜನ ಮುಗಿಸಿ, ಜನರಿಗೆ ಧಮ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣು ಅಡಿಗೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ಮಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆ ಮಡಿಕೆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ಅದರ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಚಾವಣಿಗೆ ತಗಲಿ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಲ್ಲಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಿತು. ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರತೊಡಗಿದವು. ಅದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾಗೆಯು ಆ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾರತೊಡಗಿತು. ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಂಕಿಯ ಹುಲ್ಲು ಕಾಗೆಯ ಕತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿತು. ನಂತರ ಕಾಗೆಯು ಸತ್ತು ನೆಲದಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಈ ಘಟನೆಯು ಊರ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆಯಿತು. ಇದನ್ನು ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಗಮನಿಸಿದರು. ನಂತರ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು: ಓಹ್! ಇದು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಭರಿತ ಘಟನೆ. ಈ ಬಡಪಾಯಿ ಪಕ್ಷಿಗೆ ಇಂತಹ ದುರ್ಘಟನೆ ಏಕೆ ನಡೆಯಿತು? ಇದನ್ನು ಬುದ್ಧರಲ್ಲದೆ ಬೇರಾರು ಹೇಳಲಾರರು. ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಕಾಗೆಯ ಪರಿಣಾಮ ಹೀಗಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಬುದ್ಧರಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತವೆ, ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಎಂದುಕೊಂಡು ಅವರು ಹೊರಟರು.
ಕೆಲವು ಬೇರೆ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ದೂರದ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಭಗವಾನರಿಗೆ ವಂದಿಸಲು ಹಡಗಿನಿಂದ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯೆ ಹಡಗು ನಿಂತುಕೊಂಡಿತು.  ಆಗ ಅಲ್ಲಿದ್ದವರು ತಮ್ಮಲ್ಲೇ ಈ ರೀತಿ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡರು: ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ದುರಾದೃಷ್ಟಶಾಲಿಯು ಇದ್ದಾನೆ, ಆದಕಾರಣ ಹಡಗು ನಿಂತಿದೆ. ನಾವು ಆತನನ್ನು ಹುಡುಕೋಣ. ಅದನ್ನು ನಾವು ಚೀಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದು ಪರೀಕ್ಷಿಸೋಣ ಎಂದು ಮಾತನಾಡಿದಾಗ ನೌಕಾಧಿಪತಿಯು ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿದನು. ಹಡಗಿನ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೌಕಾಧಿಪತಿಯ ಪತ್ನಿಯಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಿಯಾದ ಯುವತಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಸುಶೀಲೆಯು ಹಾಗು ಅತಿ ಆಕರ್ಷಕ ರೂಪವು ಮತ್ತು ಸಿಹಿಯಾದ ಮಾತು ಆಡುವವಳಾಗಿದ್ದಳು. ಒಪ್ಪಂದದಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆದು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಎಸೆದರು. ಆಗ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ನೌಕಾಧಿಪತಿಯ ಪತ್ನಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಚೀಟಿಯು ಮುಳುಗಲಾರಂಭಿಸಿತು, ಇನ್ನಿತರ ಎಲ್ಲರ ಚೀಟಿಗಳು ತೇಲಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಆದರೆ ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಎರಡನೆಯಬಾರಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆದು ಮತ್ತೆ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆದರು. ಈ ಬಾರಿಯೂ ನೌಕಾಧಿಪತಿಯ ಪತ್ನಿಯ ಹೆಸರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಚೀಟಿಯು ಮುಳುಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಈ ಬಾರಿಯೂ ನಂಬದೆ ಮೂರನೆಯಬಾರಿ ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆಗಲೂ ಸಹಾ ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಆಯಿತು. ಆಗ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿದ್ದವರು ನೌಕಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಈಗ ಏನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ನೌಕಾಧಿಪತಿಯು ಈ ರೀತಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ನಾವು ಒಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಜೀವ ತೊರೆಯುವುದು ಬೇಡ, ಆಕೆಯನ್ನು ನೀವು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಿರಿ ಎಂದನು.
ಆಗ ಅವರು ಈ ರೀತಿ ಚಿಂತಿಸಿದರು: ಆಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನೀರಿಗೆ ಎಸೆದರೆ ಆಕೆ ಭಯಗೊಂಡು ಕಿರುಚಾಡಬಹುದು, ಆಕೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೇವಲ ಒಳ ಉಡುಪಿನಲ್ಲೇ ಆಕೆಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಸೆಯೋಣ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ನಂತರ ನೌಕಾಧಿಪತಿಯು ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ನುಡಿದನು: ನಾನು ಆಕೆ ಈ ರೀತಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒದ್ದಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡಲಾರೆ, ಸಹಿಸಲಾರೆ. ಆಕೆಯನ್ನು ಯಾವುದಾದರೂ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಡಿ ಆಕೆಯ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಮಣ್ಣು ತುಂಬಿರುವ ಮಡಿಕೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಎಸೆಯಿರಿ ಎಂದನು. ಅವರು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು. ಆಕೆಯನ್ನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಸೆದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮೀನುಗಳು ಆಕೆಯನ್ನು ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿದವು.
ಇದನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ವೀಕ್ಷಿಸಿದ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಈ ರೀತಿ ಚಿಂತಿಸಿದರು. ಬುದ್ಧರ ಹೊರತು ಮತ್ಯಾರು ಸಹಾ ಆಕೆಯು ಈ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಲಾರರು, ನಾವು ಭಗವಾನರನ್ನು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯುವೆವು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಆ ಹಡಗು ಚಲಿಸಿತು. ತಲುಪವೇಕಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಇಳಿದು, ತಮ್ಮ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದರು.
ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಏಳು ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರನ್ನು ಕಾಣಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಜೆಯಾದ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಹಾರದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಇರಲು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಹೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಏಳು ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಇದ್ದವು. ಈ ಏಳು ಭಿಕ್ಷುಗಳು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರು ನಿದ್ರಿಸುವಾಗ ಮನೆಯಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆಯು ಉರುಳಿ ಗುಹೆಯ ದ್ವಾರವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ದುಃಖಿತರಾದರು. ಅವರು ಹಳ್ಳಿಗರನ್ನು ಕೂಡಿಹಾಕಿ ಗುಹೆಗೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಜರುಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಸಫಲರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಏನನ್ನೂ ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ ಹಾಗು ಕುಡಿಯಲೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆಹಾರ ಇಲ್ಲದೆ ಬಹಳ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಏಳು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಆ ಬಂಡೆಯು ತಾನಾಗಿಯೇ ತನ್ನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತು. ದುಃಖಿತ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಈಗ ಹೊರಬಂದರು. ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರು: ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರ ಹೊರತು ಮತ್ಯಾರು ತಮ್ಮ ಈ ದುಃಖ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಲಾರರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಭಗವಾನರನ್ನು ಕಾಣಲು ಬಂದರು.
ಎಲ್ಲಾ ಮೂರು ಗುಂಪುಗಳು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದುಗೂಡಿದರು. ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾಗಿಯೇ ಭಗವಾನರನ್ನು ಕಂಡರು ಹಾಗು ವಂದನೆ ಅಪರ್ಿಸಿದರು. ಗೌರವದಿಂದ ಒಂದೆಡೆ ಕುಳಿತರು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗುಂಪು ಸಹಾ ಭಗವಾನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಭಗವಾನರು ಈ ರೀತಿ ವಿವರಿಸಿದರು:
ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ, ಯಾವ ಆ ಕಾಗೆ ಈ ರೀತಿ ದುಃಖದಿಂದ ಮರಣಿಸಿತೋ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಕರ್ಮವೇ ಆಗಿದೆ. ಹಿಂದೆ ಬನಾರಸ್ದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಧನದಾಹಿಯು ಒಂದು ಗೂಳಿಯನ್ನು ಪಳಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಸಫಲನಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಗೂಳಿಯು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿತು. ಆತನು ಅದನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಅದು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿತು. ಆತನ ಸರ್ವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಪಳಗಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾದವು. ಆಗ ಆತನಿಗೆ ಕ್ರೋಧವುಂಟಾಗಿ ಆ ಗೂಳಿಯ ಮೂಳೆಗಳು ಪುಡಿಪುಡಿಯಾಗುವ ಹಾಗೆ ಹೊಡೆದನು. ಗೂಳಿಯ ಸುತ್ತಲೂ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಬೆಂಕಿಯಿಟ್ಟನು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆ ಗೂಳಿಯು ಅತಿ ಘೋರ ವೇದನೆಯಿಂದ ನರಳಿ ಮರಣಿಸಿತು. ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ, ಈ ಪಾಪಕೃತ್ಯದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಆ ಧನದಾಹಿಯು ಮೊದಲು ಅವೀಚಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖಪೂರಿತ ಅನುಭವ ಅನುಭವಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಗೆಯಾಗಿ ಏಳು ಜನ್ಮ ಎತ್ತಿದನು. ಅದೇರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಸಲವೂ ಅದೇರೀತಿ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿ ಸತ್ತನು.
ನೌಕಾಧಿಪತಿಯ ಪತ್ನಿಯು ಸಹಾ ಅಷ್ಟೇ. ಆಕೆಯ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆಕೆ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದಳು. ಬಹುಕಾಲದ ಹಿಂದೆ ಬನಾರಸ್ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಗೃಹಸ್ಥನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಆಗ ಆಕೆಯ ಕೆಲಸ ಭತ್ತ ಕುಟ್ಟುವುದು, ನೀರು ತರುವುದು ಮತ್ತು ಸೌದೆ ಹೊಡೆಯವುದು ಆಗಿತ್ತು. ಆಕೆ ಅಂತಹ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಆಕೆಯ ನಾಯಿಯು ಆಕೆಗೆ ಸದಾ ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು, ಆಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅದು ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ತನ್ನ ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ಗದ್ದೆಗಳಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ಅಥವಾ ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಗೆ ಅಡವಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಸದಾ ನಾಯಿಯು ಆಕೆಯ ನೆರಳಿನಂತೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಕೆಲವು ಹುಡುಗರು ಓ ನೋಡಿ, ಇಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಬೇಟೆಗಾತಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಳು, ಆಕೆ ಬೇಟೆಯಾಡಿ ಇಂದು ಮಾಂಸದ ಭೋಜನ ಹಾಗು ಉತ್ತಮ ಭೋಜನ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಗೇಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಆಕೆಗೆ ಅವಮಾನವಾದಂತೆ ಆಕೆ ಆ ನಾಯಿಯನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು. ಅದನ್ನು ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ, ಕೋಲಿಯಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆ ನಾಯಿ ಸ್ವಲ್ಪದೂರ ಹೋದಂತೆ ವತರ್ಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಆಕೆಯ ಹಿಂದೆಯೇ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು, ಆ ನಾಯಿಯು ನಿರಂತರ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳ ಹಿಂದೆ ಆಕೆಯ ಪತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅದು ಆಕೆಯನ್ನು ತೊರೆಯಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಸ ಜನ್ಮ ಸಿಕ್ಕನಂತರ ಯಾರೂ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಪತಿ ಅಥವಾ ಪತ್ನಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದು ಅತಿ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಆಕೆಯಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಕೆ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮೊಸರನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದಳು, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹಾಗೇ ಗಂಜಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊಲದ ಕಡೆಗೆ ಪತಿಗಾಗಿ ಹೊರಟಳು. ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಈ ಆಹಾರ ನೀಡಿದ ಬಳಿಕ ಆಕೆ ನೀರಿಗಾಗಿ ಮಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಬಾವಿಯ ಬಳಿ ಬಂದಳು. ಆಕೆ ಬರುವಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮರಳನ್ನು ತುಂಬಿದಳು. ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿ ನಾಯಿಯನ್ನು ಕರೆದಳು. ನಾಯಿಯು ಅತಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಕೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಾಲವಾಡಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿತು. ಆಕೆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅದನ್ನು ಹಗ್ಗದಿಂದ ಕಟ್ಟಿ, ಇನ್ನೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಮಡಿಕೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಅದನ್ನು ನಾಯಿಯ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಆ ಬಾವಿಯ ನೀರಿಗೆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಮಡಿಕೆ ಸಹಿತ ಎಸೆದಳು. ಆ ನಾಯಿಯು ಕೆಟ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಈ ಹೀನ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ಆಕೆ ನರಕದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಜನ್ಮವೆತ್ತಿದಳು. ಮಾನವಳಾಗಿಯೂ ಸಹಾ ಆಕೆಯು ನೂರುಸಲ ಇದೇರೀತಿ ಮರಳಿನ ಮಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಳುಗಿದ್ದಳು.
ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ ನೀವು ಸಹಾ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದು ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಪಾಪಕೃತ್ಯದಿಂದಾಗಿಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಬಹುಕಾಲದ ಹಿಂದೆ ನೀವು ಏಳು ಜನರು ಬನಾರಸ್ನ ದನಗಾಹಿಗಳಾಗಿದ್ದಿರಿ. ಆಗ ಅವರುಗಳು ಹಸುಗಳನ್ನು ಏಳುದಿನಗಳ ವರೆಗೆ ಹುಲ್ಲು ಮೇಯಿಸಿಕೊಂಡು ಇದ್ದರು. ಆಗ ಅವರು ಒಂದು ಉಡವನ್ನು ಕಂಡರು. ಅದನ್ನು ಬೆನ್ನತ್ತಿದರು. ಹಾಗು ಅದು ಬಿದಿರಿಯಲ್ಲಿ ಅವಿತಿತು. ಆ ಬಿದಿರಿಗೆ ಏಳು ರಂಧ್ರಗಳಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ನಾಳೆ ಹಿಡಿಯುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆ ಏಳು ರಂಧ್ರಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು. ಮುಂದಿನ ದಿನ ಅವರು ಹಸುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅದನ್ನು ಮರೆತೇಬಿಟ್ಟರು. ಏಳು ದಿನದ ನಂತರ ಅವರು ಆ ಬಿದಿರಿನ ಕಡೆ ಧಾವಿಸುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಉಡದ ನೆನಪು ಬಂದು, ತಾವು ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಕೊಂಬೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಲೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದರು. ಅಲ್ಲಿ ಆ ಉಡವು ಏಳುದಿನ ಕಾಲ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಅಸ್ತಿಪಂಜರದಂತೆ ಆಗಿತ್ತು. ಅತಿ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅದು ಮೇಲೆ ಬರಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅದಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಬಿಟ್ಟರು. ಆ ದನಗಾಹಿಗಳು ಅದನ್ನು ಕೊಲ್ಲದಿದ್ದರಿಂದ ಅವರು ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ಮುಂದಿನ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಏಳು ದನಗಾಹಿಗಳು ಏಳೇಳು ದಿನ ಹಸಿದು ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಭಿಕ್ಷುಗಳೇ ನೀವೇ ಆಗ ದನಗಾಹಿಗಳಾಗಿದ್ದಿರಿ. ಉಡಕ್ಕೆ ಹಸಿವು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಕಾರಣ ನೀವು ಸದಾ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದಿರಿ.
ಆ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಅಂತ್ಯ ಮಾಡುವ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಭಿಕ್ಷು ಈ ರೀತಿ ಕೇಳಿದನು: ಓ ಭಗವಾನ್, ಯಾರಾದರೂ ತಮ್ಮ ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯಾಗಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯೆಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ಪಾರಾಗಬಹುದೇ?
ಆಗ ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರು ಹೀಗೆ ಗಾಥೆಯನ್ನು ನುಡಿದರು:
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯಾಗಲಿ, ಸಾಗರದ ಮಧ್ಯೆಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಗುಹೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಂತಹ ಯಾವ ಸ್ಥಳವೂ ಇಲ್ಲ. ಯಾರೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮ (ಫಲ) ದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

the purpose of teaching of lord Buddha

                                              ಬುದ್ಧ ಭಗವಾನರ ಬೋದನೆಯ ಉದ್ದೇಶ

"ಓ ನಿಗ್ರೋಧ, ನಾನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಏತಕ್ಕೆಂದರೆ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಗೆಲ್ಲಲು ಅಲ್ಲ, ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮದಿಂದ ಜಾರಿ ಬೀಳಲೆಂದು ಅಲ್ಲ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನಾಶೈಲಿಯನ್ನು ಬಿಡಲು ಅಲ್ಲ, ಅಥವಾ ನೀವು ನಂಬಿರುವುದನ್ನು ಬಿಡಲೆಂದು ಅಲ್ಲ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಗುರುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲಿ ಎಂದೂ ಅಲ್ಲ, ಅಥವಾ ನೀವು ನಂಬಿದಂತಹ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಅದೇ ಮಾಡಲೆಂದು ಅಲ್ಲ, ಅಥವಾ ನೀವು ನಂಬಿದಂತಹ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿ ಎಂದೂ ಅಲ್ಲ, ನೀವು ಹಾಗೆ ತಿಳಿಯಬಾರದು."
"ಆದರೆ ನಿಗ್ರೋಧ, ಕೆಲವೊಂದು ಪಾಪವು ಅಕುಶಲವಾದವು, ಕಲುಶಿತವಾದವು ಇವೆ. ಅವನ್ನು ಬಿಡಲೆಂದೇ ನಾನು ಧಮ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಗ ಆ ಕಶ್ಮಲಗಳೆಲ್ಲಾ ನಾಶವಾಗಿ, ಕುಶಲ ವಿಷಯಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮತ್ತು ಈಗಲೇ ಪೂರ್ಣ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾಡಿ, ಸುಖವನ್ನು, ಅಭಿಜ್ಞಾವನ್ನು, ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ."
ಭಗವಾನ್ ಬುದ್ಧರ